Future Simple to najprostszy czas pod względem budowy, jak i zastosowania. Co ważne: nie używamy go do planów. Dlaczego? Spójrzmy poniżej.
Kiedy używać Future Simple?
- Do przewidywania przyszłości na podstawie tego, co myślimy/czujemy.
Na przykład: I think it will rain tomorrow.
Nie widzę dowodów, to tylko moja opinia.
- Do spontanicznych decyzji podjętych w chwili mówienia:
A: It is cold.
B: Ok. I will close the window!
Decyzja zapada tu i teraz, jako reakcja na sytuację.
Wskazówka, jak to zapamiętać:
Ten czas jest krótki i prosty w budowie.
Jeśli reagujemy szybko i nie mamy czasu się zastanawiać, wybieramy też krótką formę.
- Do wyrażania próśb, obietnic, gróźb.
Will you marry me?
I promise I will never let you down.
Budowa
Zdania oznajmujące: osoba + operator + czasownik + reszta zdania
She will help you.
Przeczenia: osoba + operator + not + czasownik + reszta zdania
She won’t (will not) help you.
Pytania: operator + osoba + czasownik + reszta zdania
Will she help you?
Uwaga! Po “will” występuje czasownik w bezokoliczniku.
O tym, co myślę ciąg dalszy
Future Simple jest czasem do wyrażania swoich myśli. Tym samym, charakterystyczne są dla niego słowa, takie jak np.: think, believe, suppose, doubt, expect itd.
Różnice między Future Simple, Be going to, Present Continuous
I’ll call her later.
W domyśle: „Myślę, że zadzwonię.”
Czy zadzwonię? Może tak, a może nie 🙂
I’m going to call her later.
To zamiar. Mam taką chęć — raczej się to wydarzy.
I’m calling her later.
To plan. Brzmi jak coś ustalonego.
Jeśli ktoś „później” zaproponuje coś innego, odpowiedź będzie prosta:
„Nie mogę, dzwonię do niej.”
Podsumowując:
- Future Simple → ok. 50%
- be going to → ok. 70%
- Present Continuous → ok. 99%
Future Simple to nie plan, tylko myśl, impuls i reakcja w jednym słowie.
Kończę na teraz, ale nie martw się… jak mówi klasyk:
“I’ll be back.” (Terminator)
Czyli: zobaczymy się w kolejnym wpisie!
I promise.
